Κύριε ΠΡΟΕΔΡΕ

Κύριε πρόεδρε

Σπάνια μπαίνω στη διαδικασία να ασχολούμαι με τους… απέναντι. Τι με νοιάζει πώς διαχειρίζεται ο καθένας την προσωπική του και την επαγγελματική του ζωή. Δεν μ’ απασχόλησε ποτέ τι καπνό φούμαρε, ας πούμε, ο «πρασινοφρουρός» της Πράσινης. Αν έβριζε, αν βεβήλωνε νεκρούς. Δουλειά του ήταν. Γι’ αυτό πληρωνόταν, αυτό έκανε. Εμάς όμως τα ΠΑΝΤΑ ήταν ΚΑΘΑΡΑ. Ήξερες ποιος έβγαζε κάτι, ΠΟΙΟΣ ΠΛΗΡΩΝΕ, και όλο το έντυπο ΕΧΕΙ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ!!!

Ας κάνουμε μια παρένθεση και συνεχίζουμε. Ένας κύριος, ο οποίος ασχολείται με τα media, δηλαδή με το τι κάνουν οι ΚΑΝΟΝΙΚΟΙ δημοσιογράφοι (φρούτο της εποχής, να ‘ναι ο δημοσιογράφος παράγων), παρέλαβε τον ΓΑΥΡΟ, την εφημερίδα με την οποία βγαίνει ΜΑΖΙ ΠΛΕΟΝ ο Πρωταθλητής και ασκεί ΕΜΕΤΙΚΗ κριτική, ΚΑΤΑΠΤΥΣΤΗ και 100% ΑΔΙΚΗ. Ξεκαθαρίζω: Όποιος πειράζει τον ΓΑΥΡΟ, πειράζει και τον Πρωταθλητή.

Έγραψε στο SDNA o κ. Κ. Κεφαλογιάννης, που δεν έχω την τιμή να γνωρίζω τα εξής:

«Ο oπαδικός τύπος υπάρχει στην Ελλάδα εδώ και δεκαετίες. Όχι μονάχα αθλητικός, αλλά δυστυχώς και πολιτικός.  Η κριτική μας απέναντι σε αυτόν είναι συνήθως και αυτή οπαδική.

Για παράδειγμα, η πλειονότητά  από όσους ενοχλεί σήμερα η κριτική του ΣΚΑΙ στην κυβέρνηση, ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ και «Όχι» στις εκλογές  και το δημοψήφισμα του 2015.  Επί της ουσίας,  δεν είναι η μονόπλευρη προσέγγιση του καναλιού που τους θυμώνει.  Είναι η πλευρά που έχει επιλέξει.

Η αντικειμενική ενημέρωση δεν αποτελεί επιθυμία του κοινού. Κι ας ισχυρίζονται, πολλοί , το αντίθετο.  Οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουν να ακούνε απόψεις που συμφωνούν ή και ενισχύουν την ήδη διαμορφωμένη κοσμοθεωρία τους.  Όχι ενοχλητικές αλήθειες. Ποιος και με ποιο τρόπο «εκπαίδευσε» τα αυτιά του κόσμου κατά αυτόν τον τρόπο, είναι μια μεγάλη συζήτηση και δεν μας πάρει ο χώρος.

Επί του προκειμένου: Το δικαίωμα ενός επιχειρηματία να καθορίζει εκείνος την γραμμή των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης της ιδιοκτησίας του, είτε μας αρέσει, είτε όχι, στην ελεύθερη αγορά δεν μπορεί να αμφισβητηθεί.  Αρκεί βεβαίως να συντρέχουν ορισμένες προϋποθέσεις.

1ον: Η επιτυχία της επιλογής του να κριθεί από τους πελάτες του και όχι από την διαπλοκή. Αν δηλαδή επιβιώνει με την εμπορική δυναμική των Μέσων του και όχι με θαλασσοδάνεια και πολιτικές επιχορηγήσεις,  τότε ουδείς δικαιούται να τον ψέξει.

2ον: Να σέβεται στοιχειώδες κανόνες δεοντολογίας.  Θέλει να φωτίζει την πραγματικότητα κατά πώς τον εξυπηρετεί;  ΟΚ, είπαμε, οι πελάτες του θα  τον κρίνουν.  Είναι άλλο αυτό όμως και άλλο τα χοντροκομμένα ψεύδη, η συστηματική λασπολογία, η χυδαιότητα και η κοινή συκοφαντία.

Η εφημερίδα «Φως», οπαδική μέχρι το μεδούλι της, στα χρόνια που θυμάμαι εγώ, δεν χυδαιολόγησε ποτέ. Μετέτρεπε τις νίκες του Ολυμπιακού σε «έπη» και πονούσε στις ήττες, περισσότερο και από τον πιο στεναχωρημένο οπαδό στο «Καραϊσκάκης», αλλά μέχρι εκεί.

Η εφημερίδα «Γαύρος» στήριξε όλη της την ύπαρξη στη χυδαιότητα. Ειδικά τα τελευταία χρόνια είχε εξελιχθεί σε ένα έντυπο  – ντροπή για τη δημοσιογραφία, ακόμα και την οπαδική. Εργαλείο κυνικής στοχοποίησης των «αντιφρονούντων», χαβούζα κειμένων που έζεχναν βρώμα και ασχήμια, λόγος γεμάτος δηλητήριο και βία.  Αυτός ήταν ο «Γαύρος» εδώ και κάμποσο καιρό.

Αν υπάρχει καλός οπαδισμός, (διατηρώ τις επιφυλάξεις μου), αυτός στηρίζεται στην αγάπη. Αγαπώ την ομάδα μου, δίχως να μισώ τους άλλους.

Στην Ελλάδα τέτοιος οπαδισμός είναι πια σπάνιος. Οι περισσότεροι αγαπούν την ομάδα τους λιγότερο από όσο μισούν τους «εχθρούς». Το «Φως» πόνταρε και ποντάρει στην αγάπη των Ολυμπιακών. Ο «Γαύρος» πόνταρε στο μίσος για τους υπολοίπους. Και καταποντίστηκε.

Κρίμα για τους –κανονικούς – συναδέλφους που έχασαν ή θα χάσουν τη δουλειά τους λοιπόν. Κάποια στιγμή όμως, αν θέλουμε να ξεκολλήσουμε από το τέλμα που έχουμε βρεθεί ως κλάδος, οφείλουμε να σταματήσουμε να κρυβόμαστε πίσω από την πολιτική ορθότητα και να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους:  Το γεγονός ότι ο «Γαύρος» έκλεισε, διότι δεν τον διάβαζε πια ούτε ο Τσουκαλάς, είναι αφορμή για αισιοδοξία. Αν η συγκεκριμένη εφημερίδα με το συγκεκριμένο περιεχόμενο, σημείωνε υψηλές κυκλοφορίες, τότε θα έπρεπε όλοι μαζί να πάμε να πνιγούμε…».

 

 

ΠΑΜΕ ΛΟΙΠΟΝ:

1ον: Δεν σας ρωτήσαμε καλέ μου!

2ον: Ο ΓΑΥΡΟΣ μετακόμισε εδώ, γίναμε ΕΝΑ, ΜΙΑ ΓΡΟΘΙΑ, ΔΕΝ ΕΚΛΕΙΣΕ!!! Χαίρεστε που κάποιοι δεν έχασαν τη δουλειά τους; Το ΑΓΝΟΕΙΤΕ αυτό; Γιατί δεν το γράφετε;

3ον: Εδώ υπάρχει εκδότης, διευθυντής, αρχισυντάκτης, διεύθυνση, ΤΑ ΠΑΝΤΑ. Και ο κόσμος είναι πληρωμένος. ΕΚΕΙ; Στην… ελεύθερη δημοσιογραφία; Ποιος πληρώνει; ΓΙΑΤΙ πληρώνει; Μπαίνετε μέσα; Εργάζεστε για την… ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ δημοσιογραφία;

5ον: Ισχυρίζεστε πως… μισούν οι «οπαδικές» εφημερίδες τους αντιπάλους. ΕΣΕΙΣ, οι ανεξάρτητοι, είστε… ουδέτεροι ή ΜΙΣΕΙΤΕ ΠΑΡΑΦΟΡΑ τον Ολυμπιακό; Οι ειρωνίες, οι εκχυδαϊσμοί προκαλούν ΒΙΑ ή ΟΧΙ;

6ον: ΑΠΟΡΙΑ: Γιατί δεν πειράξατε ποτέ τον ΠΑΟΚ, του κ. Σαββίδη; Πώς στον Βόλο είχαμε το αποκορύφωμα της ΒΙΑΣ; Ποιοι την ΠΥΡΟΔΟΤΗΣΑΝ;

7ον: Αυτό που εσείς λέτε οπαδισμό οι αναγνώστες το λένε ΑΓΑΠΗ. ΛΑΤΡΕΙΑ!!!

8ον: Συγνώμη που δεν θ’ αφήσουμε τα ΚΑΛΟΠΛΗΡΩΜΕΝΑ ΤΣΙΡΑΚΙΑ του Ρώσου σε χλωρό κλαρί και ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ θα ΤΣΑΚΙΖΟΥΜΕ την… ανεξάρτητη δημοσιογραφία. Που δεν στηρίζεται στο 1,30 ευρώ του αναγνώστη, αλλά σε άλλα κονδύλια τα οποία προσωπικώς αγνοώ.

9ον: Τι ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ! Αυτοί οι «καλοί συνάδελφοι» για τους οποίους… ανησυχείτε πώς έβγαζαν… χυδαίο προϊόν;

10ον: Μην μπεις αστο κόπο καλέ μου να απαντήσεις. Δεν θα σας ξανακάνω την τιμή!