Ο Δημήτρης Περσίδης (πλήρες όνομα : Πέτρος – Δημήτριος Περσίδης) γεννήθηκε στης 08/03/1947 στη Βιέννη και «έφυγε» από τη ζωή το 2009 μετά από μάχη με την επάρατη νόσο.

Έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα σε μια μικρή ομάδα της Βιέννης ώσπου το 1967 εντάχθηκε στο δυναμικό της Φιρστ Βιέννα, σε ηλικία 20 ετών.

Στη Φιρστ Βιέννα αγωνίστηκε μια τετραετία (1967-1971) ώσπου η πολύ καλή πρόταση του Νίκου Γουλανδρή τον έπεισε να αφήσει την Αυστρία για να έρθει στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού.

Στον Ολυμπιακό έμεινε μια τετραετία, απ’το καλοκαίρι του 1971 μέχρι το καλοκαίρι του 1975. Αγωνίστηκε σε 95 παιχνίδια και σημείωσε 15 γκολ, ενώ πανηγύρισε και τίτλους σε αυτό το διάστημα. Το καλοκαίρι του 1975 με το Γουλανδρή να αποχωρεί απ’τα διοικητικά, ο Περσίδης θα αποχωρήσει επίσης απ’την ομάδα και θα επιστρέψει στην Αυστρία.

Ο ομογενής μέσος Δημήτρης Περσίδης έχοντας μεγαλώσει με  την γερμανική αθλητική παιδεία είχε μάθει να αγωνίζεται πειθαρχημένα με συγκεκριμένη τακτική να τρέχει στους κενούς χώρους χωρίς την μπάλα, στοιχεία που εκείνη την εποχή ήταν άγνωστα στο Ελληνικό ποδόσφαιρο.

Από μικρός εντάχθηκε στη Ραπίντ Βιέννης όπου γρήγορα έγινε βασικό στέλεχος. Η φήμη του εξαπλώθηκε και έξω από την Αυστρία και έφτασε και στην Ελλάδα.

Ο Πρόεδρος του Ολυμπιακού Νίκος Γουλανδρής έδωσε αμέσως εντολή να προχωρήσουν οι διαδικασίες για την απόκτησή του.

Τον Ιούνιο του 1971 ο Δημήτρης Περσίδης φόρεσε την φανέλα του Ολυμπιακού. Η αρχή ήταν δύσκολη. Ο Περσίδης δικαιώθηκε με την πάροδο του χρόνου και ιδιαίτερα μετά την 4μηνη τιμωρία του Τάκη Συνετόπουλου στις 11 Μαρτίου 1973 με το γνωστό επεισόδιο που είχε με τον Βασίλη Κωσταντίνου στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό 3-2 στο Καραϊσκάκη. Από τότε ο Περσίδης έγινε αναντικατάστατος. Παρουσίασε ένα νέο ρόλο για το πώς αγωνίζεται ο μοντέρνος μέσος.

Μετά την επιστροφή του στην Αυστρία εντάχθηκε στο δυναμικό της Ραπίντ Βιέννης. Ο Περσίδης συνέβαλλε τα μέγιστα στην κατάκτηση του Κυπέλλου Αυστρίας από τη Ραπίντ το 1976 και του Πρωταθλήματος Αυστρίας το 1982, ενώ διετέλεσε αρχηγός της ομάδας από το 1978 μέχρι το 1980, συμμετέχοντας συνολικά σε 209 αγώνες της Βιεννέζικης ομάδας, σκοράροντας 6 γκολ. Μάλιστα το 1976 χρίσθηκε και διεθνής με την εθνική ομάδα, κάνοντας μάλιστα την πρώτη εμφάνιση του στο 3-0 επί της εθνικής Ελλάδας, στις 10/11/1976 στο γήπεδο της Καβάλας. Ο Περσίδης είχε συνολικά 7 διεθνείς συμμετοχές, ενώ ήταν στην αποστολή της εθνικής Αυστρίας που ταξίδεψε στην Αργεντινή για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1978.

Ολοκληρώνοντας την καριέρα του σαν ποδοσφαιριστής ο Περσίδης ασχολήθηκε με την προπονητική σταδιοδρομία του ως ποδοσφαιριστής, ο Περσίδης από το 1984 και επί πολλά χρόνια, διετέλεσε βοηθός προπονητής και προπονητής στη Ραπίντ μέχρι το 2005, για να αναλάβει από το 2006 βοηθός του προπονητή της εθνικής Αυστρίας, Γιόζεφ Χίκερσμπεργκερ (ήταν παρών και στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 2008 που φιλοξενήθηκε σε Αυστρία και Ελβετία). Με το πέρας του Ευρωπαϊκού κυπέλλου, του ανατέθηκε (πήρε προαγωγή σε πρώτος προπονητής) η εθνική ομάδα των Νέων της Αυστρίας αλλά παραιτήθηκε μόλις έμαθε οτι πάσχει απ’την επάρατη νόσο.

Ο πρώην «ερυθρόλευκος» απεβίωσε σε ηλικία 62 ετών, μετά από «μάχη» με την επάρατη νόσο: «Το Διοικητικό Συμβούλιο και τα μέλη του Συνδέσμου Βετεράνων Ποδοσφαιριστών ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ Πειραιώς, εκφράζουν την βαθύτατη οδύνη τους για την απώλεια του Δημήτρη Περσίδη, ο οποίος έφυγε σήμερα από κοντά μας σε ηλικία 62 ετών. Ο Δημήτρης Περσίδης ήταν από τα βασικά στελέχη της ομάδας του Νίκου Γουλανδρή και έγραψε χρυσές σελίδες δόξας, τιμώντας όσο λίγοι τη φανέλα με το δαφνοστεφανομένο έφηβο. Ο Δημήτρης Περσίδης ανήκει πλέον στο πάνθεον των ηρώων της χρυσής ιστορίας του ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ και του Ελληνικού ποδοσφαίρου»,