Η μακρά διακοπή του πρωταθλήματος, σε συνάρτηση με τις θερμοκρασίες υπό του μηδενός, που επικρατούσαν σε όλη τη διάρκεια του προχθεσινού αγώνα στα Πηγάδια, προφανώς συνθέτουν ένα πειστικό πακέτο ελαφρυντικών για τον Ολυμπιακό. Δεν θα μπορούσε κανείς να έχει τρομερά μεγαλύτερες απαιτήσεις από τους «ερυθρόλευκους» στο πρώτο παιχνίδι Κυπέλλου με την Ξάνθη. Κανείς, εκτός από τον Πέδρο Μαρτίνς. Στις δηλώσεις του, έπειτα από το 0-0 στην Θράκη, ο Πορτογάλος τεχνικός δεν εξωτερίκευσε την δυσαρέσκειά του. Μίλησε, βέβαια, για έλλειψη συγκέντρωσης και παραδέχθηκε ότι η ισοπαλία αποτελεί δίκαιο αποτέλεσμα με βάση την εικόνα των δυο ομάδων. Αλλά δεν έβγαλε στη… σέντρα τους παίκτες του.

Η αλήθεια είναι, όμως, ότι ο προπονητής του Ολυμπιακού έχει παράπονα από πολλά εξ όσων είδε στα Πηγάδια. Και θεωρεί πως είναι κρίσιμο να μην  επαναληφθούν. Η ισοπαλία στην Ξάνθη δεν στοιχίζει, από τη στιγμή που εκκρεμεί η ρεβάνς στο «Καραϊσκάκη». Αλλά από την ερχόμενη Κυριακή, οι «ερυθρόλευκοι» επιστρέφουν στο πρωτάθλημα. Και εκεί δεν υπάρχει, πλέον, το παραμικρό περιθώριο για την οποιαδήποτε απώλεια. Για αυτό ο Μαρτίνς δεν αφήνει να περάσουν στα… ψιλά όσα δεν του άρεσαν στα Πηγάδια.

Το βασικότερο πρόβλημα -σύμφωνα με τον Πορτογάλο τεχνικό- εντοπίζεται στον άξονα της μεσαίας γραμμής. Εκεί όπου το δίδυμο των Μαντί Καμαρά και Γκιγιέρμε δεν έθεσε τις βάσεις για τη σωστή ανάπτυξη της ομάδας. Ειδικά ο Αφρικανός έδειξε να μην πατάει καλά. Τόσο στον ανασταλτικό τομέα, όσο και στον δημιουργικό. Και σε αυτή τη δυσλειτουργία χρεώνεται σε μεγάλο βαθμό το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός είχε μόλις μια τελική προσπάθεια μέχρι την ανάπαυλα. Στη διάρκεια του πρώτου ημιχρόνου, μάλιστα, ο Μαρτίνς άλλαξε ρόλους στους Καμαρά και Γκιγιέρμε, δίνοντας στον Βραζιλιάνο την οδηγία να κινείται πιο μπροστά από τον Αφρικανό. Αλλά το χάσμα ανάμεσα στην άμυνα και στην επίθεση παρέμενε μεγάλο. Και για αυτό ο Φορτούνης αναγκαζόταν συχνά να αφήνει την επίθεση για να γυρίζει πολύ πίσω, προκειμένου να πάρει την μπάλα. Έτσι εξηγείται και η αντικατάσταση του Καμαρά από τον Νάτχο στα μισά του δευτέρου ημιχρόνου.

Τα παράπονα του Μαρτίνς εντοπίζονται και στην τριάδα πίσω από τον σέντερ φορ. Ο Γκερέρο έκανε πολλή δουλειά, βοήθησε με τα τρεξίματά του στην ανασταλτική λειτουργία, αλλά δεν κατόρθωσε να προσφέρει κάτι ουσιαστικό στην δημιουργία. Σε ακόμη πιο… ρηχά νερά έμειναν οι Φετφατζίδης και Ναουέλ, οι οποίοι προσπάθησαν να πάρουν πρωτοβουλίες, αλλά τους έλειψε ξανά η ουσία σε δημιουργία και εκτέλεση. Και κάπως έτσι ήταν εξαιρετικά δύσκολο για τον Φορτούνη να αναδείξει την παρουσία του στον αγωνιστικό χώρο.